Barbara Nies koos Weverslo voor man Jean

De in Deurne geboren kunstenaar Jean Nies overleed vorig jaar maart op een leeftijd van 93 jaar. Hij begon op zijn 14e met schilderen en is er eigenlijk nooit meer mee gestopt. Zelfs op 91 jarige leeftijd schilderde Jean nog elke dag. Zijn familie en vrouw Barbara kozen voor een graf op Weverslo.

Waarom Weverslo?
Wij zochten een plek dichtbij Deurne, want daar was Jean geboren. En we kwamen bij Weverslo uit via Sanne, de dochter van Jean. Zij had deze natuurbegraafplaats gevonden en we vonden het allemaal meteen helemaal perfect voor Jean. Dat was ongeveer vier jaar voordat Jean overleed. Wij waren er van overtuigd dat dit goed bij hem paste en hebben toen de beslissing genomen. Hij leed namelijk aan complicaties van Alzheimer en als omgeving moet je dan afwegen wat je nog mag vragen van iemand. Ik was bang dat dit misschien te zwaar zou zijn voor hem en het hem teveel zou belasten. Maar het klopte zo dat we niet hebben getwijfeld. Jean was een echt natuurmens, hij hield van dieren en van vlinders in het bijzonder. Zijn vader was entomoloog, [amateur vlinder verzamelaar] en toen Jean nog jong was struinde hij met zijn vader de Peel af, op zoek naar vlinders. Deze vlinders zag je later ook in zijn schilderijen terug. En wat we ook heel belangrijk vonden is dat de natuur hier voor altijd blijft en dat het graf ook voor altijd is. Dat is geweldig. Plus dat je door het begraven weer terug gaat naar het begin; de kringloop van het leven.

Over het afscheid
Omdat ik uit Amerika kom kan ik duidelijk het verschil zien in hoe hier omgegaan wordt met de dood ten opzichte van daar. In Amerika maak je eigenlijk geen deel uit van het proces. En dat was hier juist zo mooi en waardevol. Ik heb Jean nog mee kunnen verzorgen en we hebben een mooie bamboe mand voor hem uitgekozen. Dat paste echt bij hem en het maakte het heel persoonlijk van begin tot het eind. Authentiek misschien, alles klopte. En dat biedt troost. We hebben geproost bij zijn afscheid; het mooie leven van Jean echt gevierd die dag, precies zoals hij het gewild zou hebben. leesmeer

Een bijzondere man
Hij was optimistisch en zijn werk natuurlijk ook. Hij was zelfs zo optimistisch dat hij op jonge leeftijd op de fiets naar Frankrijk is vertrokken naar Saint Valery, want hij wist dat Picasso daar toen woonde en werkte. Daar wilde hij wel eens even langsgaan. Wat een optimisme; Jean als jonge jongen en beginnend kunstenaar naar de grote Picasso! Maar hij kwam inderdaad binnen in het atelier en het leukste van het leukste, want dit vindt ik zo Jean en zo typisch Nederlands, Picasso vroeg hem wat hij dacht van die 3 schilderijen die daar stonden. Nou zei Jean, 25 tegen Picasso ‘in the height of his fame’, de middelste dat weet ik niet zo, die compositie en het kleurgebruik is niet zo sterk. Die durf, dat lef, een echte Nederlander. Wij zouden dat nooit zeggen in Amerika. Het is zo typisch Nederlands dat je hier al heel jong een opinie opbouwt over van alles en nog wat. Dat je
leert jezelf serieus te nemen, dat jouw ideeën waardevol zijn. Dat is heel mooi, en echt heel Nederlands.

Waar heb je Jean ontmoet?
Mijn familie van vaderskant is Nederlands. We waren met kerst op bezoek bij familie en op de allerlaatste dag bezochten we de gallerie van Jean. Ik zag hem, hij zag mij en het was ‘love at first sight’ en helemaal ‘meant to be’. En meer dan dat ook, we werkten en leefden in het huis, het atelier en de gallerie: elke dag en elk uur samen voor bijna 25 jaar. En we hebben zo’n lol gehad! Hij was echt heel bijzonder en het is ook zo fijn dat het afscheid van mijn grote liefde zo integer en a la Jean was en is.

Kom je hier nog regelmatig terug?
Ja, ik ben al een aantal keer geweest, met familie en vrienden. Vandaag ben ik hier voor het eerst alleen. Jean zou volgende week jarig zijn, ik heb een klein kunstwerkje van populierenhout voor hem gemaakt wat ik straks op het graf wil leggen. De laatste keer kon ik zijn plekje bijna niet terugvinden, ik heb toen samen met vrienden een hele tijd rondgelopen maar dat was met zoveel plezier. Het is een prachtig bos met verrassende, persoonlijke en natuurlijk ook natuurlijke monumentjes. Je ziet het hart en de liefde daar in terug en dat is heel mooi.

Geplaatst in Geen categorie