Maak kennis met Tiny Boenink

We spreken af op een zaterdagmiddag in het Boshuis op Weverslo. Het Boshuis is vanmiddag van Tiny want ze heeft ‘dienst’. het is gezellig in het Boshuis; de klassieke muziek en een kopje thee maken het helemaal ‘des Tiny’s’.

Hoe ben je met Weverslo in contact gekomen?
Toevallig waren wij al een hele tijd bezig met ‘wat willen wij eigenlijk?’, want we komen beiden oorspronkelijk uit de Achterhoek en het hele gezin woont nogal verdeeld over Nederland en Duitsland. Toen we hoorde van het plan voor een natuurbegraafplaats van Ge en Els [Re: Initatiefnemers en eigenaars, Els en ik zongen samen in een kamerkoor] was direct duidelijk dat dit ook onze oplossing zou kunnen zijn. Want crematie zag ik helemaal niet zitten en Han wilde niet iets regelen voor slechts 20 jaar maar meer voor altijd. En omdat de kinderen niet hoeven om te kijken naar een natuurgraf maar er wel naar toe kunnen gaan als ze daar behoefte aan hebben paste het ons precies. We hebben vrij snel daarna een plek op Weverslo uitgezocht en dat geeft toch een stukje rust.

Wat zijn jouw activiteiten op Weverslo?
Ik ben gevraagd vrijwilligster te worden voor de Boshuisdiensten en dat vond ik direct heel leuk. Ik heb al vele jaren vrijwilligerswerk gedaan, o.a. bij het Odapark hier in Venray en ook bij Weverslo kreeg ik een beetje hetzelfde gevoel; de mix van natuur en cultuur. Plus de contacten die je hier krijgt met mensen die komen voor informatie vind ik erg mooi, het gaat eigenlijk nooit over koetjes en kalfjes. Dat zijn hele waardevolle gesprekken. De andere activiteiten die georganiseerd worden zoals het Muzisch Treffen, de Open Dag en de herdenkingsbijeenkomst in december doe ik ook heel graag.

Wat is jouw motivatie, waarom zet jij je in voor Weverslo?
Ik vind het sowieso belangrijk om vrijwilligerswerk te doen. Bovendien hebben we hier een graf gereserveerd. De sfeer die op Weverslo hangt is heel prettig en ik wil altijd graag proberen iets te betekenen voor anderen.

Wat is voor jou het meest bijzondere aan Weverslo?
De hele sfeer dus en de manier waarop hier omgegaan wordt met de overledene en
dat we hier alles op een natuurlijke wijze doen. Hoe het hier is ingericht met de
beelden, en muzen, de bankjes. Toen ik in Polen woonde zag ik dat daar trouwens
ook bij bijna ieder graf een bankje stond. Ze hebben daar ook de gewoonte de
naamdag te vieren; met heel de familie naar het kerkhof en daar samen rondom het
graf zitten met eten en drinken. Een hele mooie en warme ceremonie. Heel
bijzonder.

Waar beleef je het meeste plezier aan?
Ik vind het heerlijk om hier in het Boshuis te zijn. Een fijne plek waar altijd iets te
lezen is en ik zet dan een muziekje aan, kom zo helemaal tot rust. Maar in het
bijzonder de contacten die je hier hebt, de gesprekken. De gesprekken kunnen ook
wel ooit heftig zijn, maar ik probeer op mijn manier dan de goede woorden te vinden.
Heel bijzonder en waardevol wat mensen je toevertrouwen en met je delen.

Op welke manier ben je buiten Weverslo actief? Wat is buiten Weverslo je
grootste passie/hobby?

Op de eerste plaats keramiek. Ik maak volle vrouwen, want daar heb ik geloof ik wel
iets mee, in klei en werk veel met glazuur. Heb ook gewerkt met steen en mergel. En
ik schilder, fotografeer en ga graag naar galeries en naar kunstmarkten. Ook nog
even geborduurd; geboortelappen voor de kleinkinderen. Maar mijn passie ligt meer
op het creatieve vlak.
Daarnaast lees ik graag en veel en werk ook nog als vrijwilligster bij de Zonnebloem.
Hiervoor heb ik 22 jaar in het ziekenhuis vrijwilligerswerk gedaan, in de Wereldwinkel
en ben net gestopt bij het Odapark.

Waar mogen ze jou midden in de nacht voor wakker maken?
Mij lekker laten slapen. Helemaal vanzelf en uitgerust wakker worden en dan
s’ochtends samen met mijn lief, man Han, een krantje en lekker ontbijten in het
prieeltje in de tuin. Heerlijk!

Geplaatst in Geen categorie